กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 507 ความมืดมิดไร้ขอบเขต
เขตลี้ภัยรัฐบาลประชาชนใหม่
เหล่าชิวในเสื้อผ้าขาดวิ่น แบกศพไปพร้อมกับพวกพ้อง ยกขึ้นรถอย่างยากลำบาก
ช้า ๆ อย่างทุลักทุเล
"แป๊ะ" เสียงหนึ่งดังขึ้น
แผ่นหลังร้อนผ่าว เจ็บจนเขาอดร้องออกมาไม่ได้
แต่ก็ได้แค่กลั้นไว้
กำหมัดแน่น แล้วก็คลายออก
กองทัพคนรับใช้ศพมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ตวาดว่า "มองอะไร? ไม่พอใจรึไง?"