กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 500 วัฒนธรรมประเพณี
"พี่ถง วัตถุระเบิดของพวกเราเหลือไม่มากแล้ว..."
ใบหน้าของซ่งเฟิงดำมอมแมม เต็มไปด้วยร่องรอยกรำศึก
สภาพของหวังถงก็ไม่ต่างจากเขานัก
นั่งอยู่บนหลังม้า เนื้อตัวสกปรกมอมแมม ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นผง มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่ทอประกายเจิดจ้า
หลิวสือชีก็กล่าวเช่นกันว่า "กระสุนหมดแล้ว ปืนไรเฟิลใช้การไม่ได้แล้ว"
หวังถงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "พวกเราต้องหาทางตีฝ่าวงล้อม จะมัววนเวียนอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว..."
ศาสตราจารย์จัวมองดูเด็กหนุ่มตรงหน้า ภายในใจทอดถอนสะท้อนอารมณ์ มีความรู้สึกอันยากจะบรรยายเอ่อล้นอยู่ในอก
วันนั้นหยวนจื้อไจ้และเถียนอี้คอยระวังหลัง เพื่อยื้อเวลาให้ทุกคน