กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 316 ผมผิดไปแล้ว
จางเหวินซูเดินโซเซออกมาจากบ้าน
เสียงมีดสั้นกระทบพื้นดังเคร้ง คราบเลือดกระเซ็นเปื้อนพื้นกระจายเป็นวง
แสงอาทิตย์ยามเย็นดูหดหู่เป็นพิเศษ
แสงอาทิตย์สีแดงฉานราวกับแฝงไว้ด้วยความหนาวเหน็บ
แววตาของจางเหวินซูเลื่อนลอย
เขายืนอยู่หน้าบ้าน ไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อ
ทุกคนยังจมอยู่กับความเศร้า
จางเหวินซูเดินไปข้างหน้าอย่างไร้สติ ฝ่าเท้าไร้เรี่ยวแรง ก้าวลงบันไดเตี้ย ๆ ไปได้ไม่กี่ขั้น ร่างก็เซถลา ล้มลงกับพื้น