กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 271 ล้อเล่นน่ะ
หยางจื้อไม่ได้ขี่ม้าต่อ
เขาสะพายดาบยาว เดินนำทุกคนออกไปข้างหน้า
บริเวณริมรั้วแทบไม่มีผู้คนแล้ว ส่วนด้านนอกยิ่งรกร้างกว่าเดิม ถนนทอดยาวสุดสายตา วัชพืชขึ้นรก รถยนต์ขึ้นสนิมด่างดวง หญ้าต้นไม้ข้างทางขึ้นระเกะระกะจนแห้งเหลืองไปหมด
วังจิ่วฉางเดินอยู่ข้างหยางจื้อ นำอยู่หน้าสุด
ส่วนจางตงตงนำคนอีกหลายคนเดินรั้งท้าย
คงเพราะเลขานุการหลิวกำชับไว้ก่อนหน้านี้ เขาจึงต้องไปอยู่ในจุดอันตรายเพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของทุกคน
บางคนแม้จะอยู่ในยุคสิ้นโลกแล้ว ก็ยังมีสิ่งที่ห่วงใย จึงไม่อาจทำเรื่องไร้กฎเกณฑ์ ไร้ความเกรงกลัวได้ และเพราะมีสิ่งห่วงใยนี่เอง จึงถูกคนอื่นข่มขู่ สั่งการ และทำได้เพียงเชื่อฟัง
เดินไปได้ระยะหนึ่ง พวกเขาก็เริ่มพบซอมบี้ประปราย