เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 261 ความโดดเดี่ยว
ซุนเคอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “นี่ไม่เหมือนนายเลยนะ ในความทรงจำของฉัน นายเป็นคนมองโลกในแง่ดีและกระตือรือร้นอยู่เสมอไม่ใช่เหรอ”
จางเหวินซูเงยหน้าขึ้น แสงแดดส่องกระทบใบหน้า ให้ความรู้สึกอบอุ่นสบาย
“นั่นมันแค่ภาพลักษณ์ภายนอก จริง ๆ แล้วฉันเป็นคนเก็บตัว ขี้อายต่างหาก” เขาค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมา ก่อนพูดต่อว่า “อีกอย่าง มาทำงานหาเงินอยู่ข้างนอกคนเดียว ทุกวันออกจากบ้านแต่เช้า กลับดึกดื่น ถึงจะตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังโดนดุด่าอยู่บ่อย ๆ
ดึกสงัดในยามค่ำคืน ต้องลากสังขารที่เหนื่อยล้ากลับมายังที่พักซึ่งดัดแปลงจากห้องเก็บของชั้นหนึ่งของอาคารในหมู่บ้านพักอาศัย ทั้งแคบ ทั้งอึดอัด มืดทึบ แถมยังชื้นแฉะ บางทีอาจไม่มีแม้แต่เตียง ต้องนอนปูที่นอนกับพื้น
เริ่มจากปูแผ่นพลาสติกที่ใช้ห่อหุ้มเฟอร์นิเจอร์ลงบนพื้นก่อนหนึ่งชั้น จากนั้นปูเสื่อคลายร้อน แล้วค่อยปูผ้าห่มทับ ตอนเช้าตื่นขึ้นมาก็ม้วนทุกอย่างเก็บไว้ จะได้ไม่เปลืองพื้นที่