กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 234 วิชายุทธ์ขั้นสูง
ลู่หย่งเฉียงไม่ใช่คนที่รู้จักสำนึกในตนเอง
ดังนั้นคำไร้สาระจึงมีมากเป็นพิเศษ ที่สำคัญกว่านั้นคือ มักจะพูดสิ่งดี ๆ ไม่เคยเป็นจริง พูดสิ่งไม่ดีกลับกลายเป็นจริงทุกที
แค่ไม่กี่ประโยค
ก็ทำเอาทุกคนหน้าซีดกันหมด ใคร ๆ ก็อยากจะเข้าไปตบปากเขาให้ฉาดใหญ่สองที: ให้แกพูดมากนักสิ!
ถ้าให้เขาพูดต่อไปอีก คงไม่ต้องสู้กันแล้ว
แตกทัพกันตรงนั้นเลย
ลู่หย่งเฉียงเห็นแววตาดุดันของเซวี่ยเถียนเถียนก็รีบยกมือทั้งสองขึ้นปิดปากตัวเองทันที แสดงว่าเขาว่านอนสอนง่าย จะไม่พูดพล่ามตามอำเภอใจ
จางเหวินซูพูดอย่างไม่พอใจว่า “ปากต้องร้ายกาจขนาดนี้เลยหรือไง? ไม่พูดแล้วจะอึดอัดตายหรือไง?”