กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 217 กินเนื้อ
พวกซุนเคอและคนอื่น ๆ คราวนี้ได้เปิดหูเปิดตากันจริง ๆ
ทุกวันต้องทนความหิวโหยอย่างหนัก มีแต่ต้องฝืนทน คิดหาหนทางใด ๆ ไม่ได้ เอาแต่รอให้เถิงชิงซานกับเกาเซิ่งออกไป เอาชีวิตไปแลกกับอาหารกลับมา จึงพอประทังชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้
แต่ไม่คิดเลยว่า แค่ก้าวออกจากประตูไป กลับมีอาหารอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ตอนลู่หย่งเฉียงกับเฉินเฉิงออกไปตกปลา ก็ยังพออยู่ในขอบเขตที่คาดเดาได้ ในที่หลบภัยก็มีคนจับปลา หาปู หาที่โคลนตมขุดปลาไหลนา เพียงแต่ผลเก็บเกี่ยวไม่มั่งคั่ง
แต่พอเริ่มจากตอนที่จางเหวินซูและคนอื่น ๆ ไปเก็บเห็ดหูหนู ราวกับได้เปิดประตูบานใหม่