กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 201 ที่หลบภัย
บางทีเธออาจแอบร้องไห้อยู่เงียบ ๆ มาตลอดก็ได้
ความกังวล ความหวาดกลัว และความรู้สึกผิด ทำให้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่ได้นอนเลยตลอดครึ่งคืนแรก แต่ตอนนี้เธอหลับไปพร้อมกับบทกลอนสั้น ๆ บทหนึ่ง และหลับสนิทมาก จนกระทั่งฟ้าสางก็ยังไม่ตื่น
มือเล็ก ๆ ยังคงกำเสื้อของจางเหวินซูเอาไว้
จางเหวินซูลุกขึ้นนั่ง อุ้มเธอมาไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้เธอหลับต่อไป
ส่วนเหยาหลานที่กำลังสะลึมสะลือ ก็เอื้อมมือคลำพื้นที่ว่างข้างตัว
จู่ ๆ เธอก็ลืมตาโพลง แล้วผุดลุกขึ้นนั่งทันที
เธอกำลังจะร้องเรียก แต่กลับเห็นเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์นอนขดอยู่ในอ้อมแขนของจางเหวินซู
จางเหวินซูส่ายหน้าให้เธอ