กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 181 ตะลุมบอน
เหลาซานนอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้น ดิ้นรนไปมา
แต่ก็เปล่าประโยชน์
“ช่วยด้วย! อ๊าก! ฉันผิดไปแล้ว...”
“ไปให้พ้น! ไปให้พ้น!”
“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ฉันผิดไปแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ!”
“หัวหน้าใหญ่ ช่วยฉันด้วย...”
ฝูงสุนัขมีประสบการณ์ล่าเหยื่อมาอย่างโชกโชน แถมยังทำงานประสานกันได้อย่างเข้าขา การรุมโจมตีคนธรรมดาเพียงคนเดียวจึงเป็นเรื่องน่าสยองมาก พวกมันพอลงมือแล้ว เว้นแต่จะเป็นยอดฝีมืออย่างลู่เฉินเฉินหรือจางเฉียง ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางตอบโต้ได้เลย
แขนขาทั้งสี่ของเหลาซานถูกลากกัดจนขยับไม่ได้