เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 คุยกันต่อ
ปืนกระบอกนี้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป
แม้แต่ลู่เฉินเฉินกับเกิ่งกงยังทำหน้างงงัน ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย
แน่นอนว่าชายชุดสูทกับพวกของเขาต่างพากันหวาดกลัว
ส่วนพี่ฉินกับจ้งหลีหลีก็มองหน้ากันด้วยความตกตะลึงไม่ต่างกัน
มีเพียงจางเฉียงที่มองท่าทางตอนจางเหวินซูถือปืนแล้วรู้สึกเป็นกังวลอยู่ลึก ๆ
ลู่เฉินเฉินจ้องมองตัวปืนสีดำสนิท รู้สึกคุ้นตาอยู่บ้าง แต่จะให้นึกออกว่ามันคืออะไรกลับนึกไม่ออกเลย โชคดีที่ปืนกระบอกนี้อยู่ในมือพวกเดียวกัน ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรับมืออย่างไร
คนส่วนใหญ่เคยเห็นของแบบนี้แค่ในละครหรือภาพยนตร์เท่านั้น
ผืนแผ่นดินแห่งนี้ไม่ใช่ “อเมริกาผู้รักเสรีภาพ” เพราะฉะนั้นจึงหวังให้มี “การยิงปะทะกันทุกวัน” ไม่ได้เหมือนกัน เนื่องจากอาวุธปืนไม่ได้แพร่หลายมากนัก หลังวันสิ้นโลกมาถึง ผู้รอดชีวิตจึงแทบไม่มีโอกาสเห็นภาพกระสุนปลิวว่อน