เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 ไอรอนแมน
ทั้งสองเดินตามถนนมุ่งหน้าต่อไป
หลังจากข้ามสะพานมาแล้ว อาคารต่าง ๆ ก็เริ่มมีมากขึ้น ตึกสูงเรียงราย ป้ายร้านค้ากระจายอยู่ทั่วทุกแห่ง พอมองเห็นเค้าโครงความรุ่งเรืองในอดีตได้ราง ๆ เพียงแต่ตอนนี้ทุกอย่างล้วนทรุดโทรมพังทลาย ดูรกร้างและหดหู่อย่างยิ่ง
ฝูงนกพิราบกลุ่มหนึ่งบินวนอยู่บนท้องฟ้า
พวกมันบินลงมาจิกกินสิ่งของบนพื้นเป็นระยะ ก่อนจะกระพือปีกบินขึ้นไปอีกครั้ง
จางเหวินซูนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ จึงยิ้มแล้วกล่าวว่า "ดูท่าในหมู่ผู้รอดชีวิตจะยังมีคนเก่งอยู่ไม่น้อย"
ลู่เฉินเฉินพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "หมอนั่นร่างกายแข็งแรงจริง ๆ คนทั่วไปคงรับมือไม่ได้"
"นายหมายถึงหยางจื้อเหรอ?"
จางเหวินซูส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "หมอนั่นก็แค่คนซื่อบื้อ ฉันหมายถึงแม่ของเขาต่างหาก... นั่นต่างหากคือวีรสตรี ด้วยอายุขนาดนั้น จู่ ๆ ก็ต้องมาเผชิญกับยุคสิ้นโลก แต่กลับรับมือได้อย่างสงบนิ่งขนาดนี้ แค่คิดก็พอจะจินตนาการได้แล้วว่า ตอนสาว ๆ เธอจะเด็ดเดี่ยวคล่องแคล่วและองอาจขนาดไหน"