เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ความรู้กับโชคชะตา
ตอนที่ลู่หย่งเฉียงถือกะละมังมาถึงลานด้านหลัง จางเหวินซู จ้าวซื่อชิง เจียงเต๋อจินและคนอื่น ๆ ก็กำลังวุ่นอยู่กับการปรับแต่งอุปกรณ์
เพื่อให้ได้กินข้าวสักชาม พวกเขาลงแรงกันไปไม่น้อยเลยทีเดียว
แม้จะทำเครื่องมือแค่สองชิ้น แต่ความยากกลับยิ่งกว่าการสร้างหอสังเกตการณ์เสียอีก กระบวนการเต็มไปด้วยอุปสรรค ล้มเหลวอยู่หลายครั้ง จนเจียงเต๋อจินแทบจะเสียกำลังใจ
ถึงขั้นเริ่มท้อใจ เขาพูดกับจางเหวินซูว่า “หัวหน้าใหญ่ ทำไม่สำเร็จจริง ๆ นะ ถ้าไม่ไหวก็ช่างมันเถอะ กินข้าวเปลือกไปเลยก็แล้วกัน...”
จางเหวินซูกลับไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก
เขาไม่พูดสักคำ เพียงยัดข้าวเปลือกเข้าปากอีกฝ่ายไปคำหนึ่ง
จากนั้นเหล่าเจียงก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง กระปรี้กระเปร่าและเริ่มศึกษาค้นคว้าต่อ
เพราะมันกลืนยากเหลือเกิน อย่าว่าแต่กินดิบ ๆ เลย ต่อให้หุงสุกก็ยังกินไม่ได้ เปลือกข้าวพวกนี้ไม่เหมือนพืชทั่วไป มันบาดคอเป็นพิเศษ กินเข้าไปถึงกับทำให้คนร้องไห้ได้เลย