เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 ข้าวเปลือกกับข้าวสาร
คอของตะพาบน้ำยืดยาวออกมา มองแล้วก็แอบประหลาดอยู่เหมือนกัน
ตอนจับก็แค่ต้องระวังหน่อย ไม่ได้อันตรายอะไรมาก แต่ความรู้สึกตอนจับมันคล้ายกับตอนฆ่าปลาไหลนาหรืองู หลายคนจึงรู้สึกขยะแขยงอยู่ในใจ
เพราะลู่หย่งเฉียงเป็นคนพูดมาก งานที่เดิมทีไม่เกี่ยวกับเขาเลย สุดท้ายก็เลยตกมาอยู่บนหัวเขา
เขาถือมีดทำครัว สีหน้ายิ้มเจื่อน ๆ
โชคดีที่ยังดีกว่าผู้หญิงสองคนอยู่หน่อย ไม่ได้รังเกียจมันมากนัก
ข้อดีอย่างหนึ่งของสหายเสี่ยวเฉียงก็คือ เขาเป็นพวกข่มคนอ่อนแอ แต่กลัวคนแข็งแกร่ง แถมแสดงออกมาอย่างชัดเจนเสียด้วย ถ้าให้เขาไปจัดการซอมบี้ เขาก็คงขี้ขลาดอยู่บ้าง เพราะมีโอกาสที่เขาจะสู้ไม่ไหว
แต่ถ้าให้เขาฆ่าตะพาบน้ำสักตัว เขากลับมั่นใจเต็มเปี่ยม
ขอแค่สู้ไหว ไม่มีอันตราย จะให้ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น