เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่
จางเฉียงกับลู่เฉินเฉินได้ยินดังนั้น ก็เบี่ยงตัวหลบออกจากวงล้อมทันที
ทั้งสองมุ่งหน้าฝ่ากระแสซอมบี้ ย้อนเข้าหาแสงไฟ
ซอมบี้ได้กลิ่นมนุษย์ ต่างพากันกรูเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
ท้องฟ้ามืดสลัว เมื่อพ้นระยะคบเพลิงไปแล้ว ก็แทบมองไม่เห็นสถานการณ์ตรงหน้า ทำได้เพียงเห็นเงาร่างมนุษย์เลือนรางนับไม่ถ้วนกำลังคำรามพุ่งเข้ามา ทั้งสองล้วนเป็นยอดฝีมือ แต่เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ กลับไม่อาจสำแดงฝีมือได้เต็มที่
ทุกครั้งที่ฟันดาบหรือแทงหอกออกไป มักพลาดเป้าหมายอยู่บ่อยครั้ง ไม่สามารถสังหารซอมบี้ได้ทันท่วงที
ผลที่ตามมาคือ พวกเขากลับตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากเสียเอง
ซอมบี้เข้าประชิดตัวเพื่อโจมตีได้ เสียงฟันที่ขบกัดกันดังชัดเจนอยู่ข้างหู ชั่วขณะนั้นสถานการณ์เต็มไปด้วยอันตราย หวาดเสียวจนแทบหยุดหายใจ อีกทั้งเส้นทางข้างหน้าถูกขวางไว้ ทำให้ทั้งสองติดแหง็กอยู่กับที่
จางเหวินซูพอมองเห็นเหตุการณ์อยู่ราง ๆ แต่ก็ได้แต่ร้อนใจ