เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 ใครจะสนใจกัน
การประชุมสำนึกผิดคืออะไรกัน?
ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ เพราะแม้จะคุ้นหูกับคำนี้ แต่ก็ไม่ค่อยมีใครได้เห็นกับตา โดยเฉพาะหลังเข้าสู่ยุคสิ้นโลกแล้ว ใครจะยังมีสิ่งนี้กันอีก ความผิดเล็กน้อยก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึง ส่วนความผิดใหญ่โตก็จัดการฆ่าทิ้งเสียเลย จะมานั่งเขียนบันทึกสำนึกผิดไปเพื่ออะไร ฟังดูแล้ว...ก็เหมือนเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไร
วันนี้ในที่สุดก็ได้เห็นกับตาเสียที สมกับคำว่าอยู่มานานจึงได้เห็น ช่างเป็นเรื่องแปลกใหม่จริง ๆ
หวังจิ้นเดินขึ้นเวทีด้วยอาการตัวสั่นงันงก เขากระแอมอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนจะยกกระดาษต้นฉบับขึ้นมาแล้วเริ่มอ่านว่า “ผม หวังจิ้น ขอทบทวนความผิดของตัวเองอย่างลึกซึ้ง ณ ที่นี้ ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมได้ทำเรื่องผิดพลาดไปมากมาย และทำร้ายผู้คนไปมากมาย...”
หนังสือสำนึกผิดที่เขาใช้ก็คือฉบับแรกนั่นเอง
จ้าวซื่อชิงไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไรให้เขาเลยแม้แต่น้อย
ดังนั้น ประโยคที่ใช้ผิดหลักไวยากรณ์หรือจุดที่เลือกใช้คำไม่เหมาะสมจึงยังคงอยู่เช่นเดิม
การประชุมสำนึกผิดเป็นเพียงพิธีการอย่างหนึ่ง เพื่อแสดงให้เห็นถึงท่าทีบางประการ และทำให้ทุกคนคุ้นชินกับบรรยากาศเช่นนี้ ส่วนคนคนหนึ่งจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงหรือไม่ หรือหากพูดให้ลึกลงไปอีก เขาเปลี่ยนแปลงไปถึงขั้นไหนแล้วนั้น ไม่อาจใช้วิธีนี้ตัดสินได้