เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 ขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหาร
การต่อสู้สงบลงแล้ว
ก่อนที่ฝูงซอมบี้ระลอกต่อไปจะมาถึง ทุกคนยังไม่มีอันตรายอะไรในตอนนี้
ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเก็บหอกสั้น แล้วเดินเข้ามาหาพวกเขา
เขายื่นมือออกมา กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “ผมชื่อหวังชวน วันนี้...ต้องขอบคุณพวกคุณมากจริง ๆ ไม่อย่างนั้นพวกเราคงต้องมาตายอยู่ที่นี่กันหมด”
จางเหวินซูยื่นมือไปจับกับเขา เหล่าจางเองก็แนะนำชื่อตัวเองเช่นกัน “แค่บังเอิญผ่านมาน่ะ เป็นเรื่องเล็กน้อยที่ช่วยได้ก็ช่วย”
หวังชวนเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าอ่อนโยน พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างเรียบง่าย ดูท่าจะเป็นคนเข้าถึงง่าย
ส่วนคำว่าเรื่องเล็กน้อยที่ช่วยได้ก็ช่วยอะไรนั่น เขาฟังไว้ก็พอ เป็นเพียงคำพูดถ่อมตัวตามมารยาทเท่านั้น
เพื่อช่วยลดแรงกดดันให้พวกเขา อีกฝ่ายถึงกับใช้คนเพียงสามคนฝืนต้านฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาลเอาไว้ได้ นี่เป็นวิธีต่อสู้ที่เอาชีวิตเข้าแลก หากพลาดแม้แต่นิดเดียว ชีวิตตัวเองก็อาจต้องจบลงด้วย