เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 120 มองผ่าน ๆ ระหว่างทาง
เจ้าอ้วนจ้ำม่ำเดินอยู่ข้างหน้าพร้อมกับจางเฉียง
เสบียงสำรองแบกข้าวของไว้เต็มหลัง เดินตามอยู่ข้าง ๆ พลางเคี้ยวหญ้าไปด้วย ท่าทางสบายอกสบายใจ
ส่วนคนอื่น ๆ พากันล้อมอยู่รอบตัวมัน ส่งเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจไม่ขาดปาก
ตอนแรกพอเห็นสัตว์ตัวใหญ่ขนาดนี้ ทุกคนก็อดรู้สึกประหม่าไม่ได้ อย่างไรเสีย ตอนนี้ก็ไม่ใช่ยุคก่อนมหาวิบัติที่ใครจะเลี้ยงแมวเลี้ยงหมาไว้ในบ้านก็ได้ หากบังเอิญเจอสัตว์ตัวใหญ่ในป่า ไม่ว่าจะเป็นสัตว์กินเนื้อหรือสัตว์กินพืช ทางที่ดีควรหลีกเลี่ยงไว้ก่อน
แต่พอเดินไปได้สักพัก เห็นว่ามันเชื่องมาก
เวลามันเอียงคอมองคน ยังดู...ไม่ค่อยฉลาดเท่าไรด้วยซ้ำ
ทุกคนจึงค่อย ๆ คลายความกังวลลง
ส่วนคนที่กล้าหน่อยก็เริ่มยื่นมือไปลองลูบตัวมันดู ขนของมันค่อนข้างเรียบลื่น แถมยังสะอาดเอี่ยม ราวกับมีคนคอยแปรงขนให้อย่างดี