เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 98 ข่าวหนึ่งเรื่อง
นอกจากนี้ยังมีคนเรียกลู่หย่งเฉียงว่าพี่ใหญ่เฉียงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก ปกติแล้วทุกคนมักเรียกเขาว่าเฉียงจื่อ
จางเหวินซูเคยเรียกอีกคนหนึ่งว่าพี่ใหญ่เฉียงเหมือนกัน นั่นก็คือจางเฉียง คนที่พวกเขาเคยพบตอนเดินทางไปในเมืองสองครั้ง
เมื่อทุกคนปรากฏตัวต่อหน้าจางเฉียง สีหน้าของเขาก็ซับซ้อนอย่างมาก ทั้งดีใจ ไม่อยากเชื่อ โล่งใจ ผ่อนคลาย... กระทั่งดูเหมือนจะร้องไห้ออกมาเสียด้วยซ้ำ
ชายร่างสูงใหญ่คนนี้ยังคงดูขาดสารอาหารเหมือนเดิม
เสื้อผ้าเก่าขาด มีรอยฉีกอยู่สองสามแห่งเหมือนถูกอะไรบางอย่างข่วนมา บนใบหน้ามีรอยถลอกอยู่หลายจุด เผยให้เห็นคราบเลือดจาง ๆ ดูเหมือนเท้าจะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยด้วย เดินกะเผลก ๆ ทรงตัวได้ไม่ค่อยดีนัก
เนื้อตัวของเขายังเปื้อนโคลนแห้งเกรอะกรังอยู่เต็มไปหมด ดูน่าเวทนาไม่น้อย
“พี่ใหญ่เฉียง ในที่สุดคุณก็มาเสียที”
จางเหวินซูหัวเราะเสียงดัง เดินตรงเข้าไปหา ก่อนจะยื่นมือทั้งสองข้างไปจับแขนของอีกฝ่ายไว้แน่น