เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 85 ญาติพี่น้อง
เดินตามรอยเลือดไปเรื่อย ๆ แต่ไม่นานรอยเลือดก็หายไป
โชคดีที่สุนัขดำตัวใหญ่ไม่ได้อาศัยแค่ดวงตาในการตามรอย มันยื่นจมูกออกไปดมกลิ่น แล้วเดินนำหน้าต่อไปตามทางของตัวเอง จางเหวินซูทั้งสามคนจึงเดินตามมันไป เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ถ้าเป็นเลือดของสัตว์ วันนี้นอกจากกระต่ายแล้ว พวกเขาอาจได้ของติดไม้ติดมือกลับไปอีกอย่าง
แต่ถ้าเป็นเลือดคนล่ะก็ เกรงว่า... จะมีผู้รอดชีวิตเคราะห์ร้ายอีกแล้ว
เมื่อเดินข้ามเนินลาดแห่งหนึ่งไปอีกไม่กี่ก้าว ใต้ร่มเงาของต้นไม้ก็ปรากฏพื้นดินที่นุ่มและชุ่มชื้น
เมื่อคนเหยียบลงไปแทบไม่มีเสียง เหลือไว้เพียงรอยรองเท้าจาง ๆ เท่านั้น
"นี่มัน..." จางเหวินซูย่อตัวลง ใช้มือสัมผัสพื้นดิน สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
มีรอยล้อรถอยู่หลายเส้น ไขว้ทับกันอย่างสะเปะสะปะเป็นช่วงสั้น ๆ