เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 82 การจากลาอันแสนสั้น
เรื่องการเลี้ยงสุนัขนั้นต้องรออีกสักระยะ
ตอนนี้ยังมีเรื่องให้วุ่นวายอยู่ ชั่วคราวยังแบ่งเรี่ยวแรงออกมาได้ไม่มากนัก ทว่าจางเหวินซูจดจำเรื่องนี้ไว้แล้ว สุดท้ายก็ต้องทำ เพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับแผนการในอนาคตบางอย่างของเขา ส่วนรายละเอียดคืออะไรนั้น ตอนนี้เขายังคิดไม่ชัด
และถึงวันเดินทางกลับของหวังเจิ้งไฉ
จางเหวินซูไม่รั้งเขาอีกแล้ว ได้แต่กำชับให้เขามาอีกสักพัก
“กลับไปแล้วก็ต้องหมั่นพักผ่อน อย่าหักโหมนัก” เขาจับมือหวังเจิ้งไฉ ทั้งสองเดินเคียงกัน มือที่จับกันอยู่แกว่งไปมาเบา ๆ ราวกับที่คุณปู่ของเขาเคยจับมือสหายคนนั้นในปีนั้น “ผมใส่ชมุ้งไว้ในย่ามอานของต้าหวง ตอนที่ไปซูเปอร์มาร์เก็ตครั้งก่อน บังเอิญหาพบเข้า ในป่าลึกมีแมลงและยุงชุม คลุมเอาไว้ก็จะได้นอนหลับสบาย”