กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 ผมเดินจนเหนื่อยแล้ว
ทั้งสองคนตามรอยเลือดเดินย่างเท้าไปข้างหน้า
ไม่กล้าเดินกลางถนน แตก็ไม่กล้าเข้าใกล้หน้าร้านมากเกินไป
ในบ้านเรือนเหล่านี้ เป็นไปได้สูงว่ามีซอมบี้ซ่อนอยู่ การปรากฏตัวตรง ๆ ต่อหน้าต่อตา ย่อมไม่น่ากลัวเท่าไร สิ่งที่ทำให้ขวัญผวาเสมอคือซอมบี้ที่จู่ ๆ ก็โผล่ออกมาจากมุมหนึ่ง
รอยเลือดไม่ต่อเนื่อง บางช่วงมีบางช่วงหาย
จากที่เลียบถนนก็เข้าสู่ตรอกซอย
กลิ่นคาวเหม็นเริ่มเข้มข้นขึ้น ร่องรอยรอบ ๆ ก็เพิ่มมากขึ้น ของใช้ล้มระเนระนาดเกลื่อนพื้น เดินต่อไปอีกสิบกว่าก้าวก็เห็นซอมบี้ตัวแรก
นอนคว่ำอยู่กับพื้น เลือดสกปรกเปื้อนเป็นแอ่ง
ทั้งสองคนระวังตัว ค่อย ๆ ย่อตัวลง