เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 สมาชิกใหม่
จางเหวินซูตื่นขึ้นมาท่ามกลางเสียงดังสนั่น ปึงปังไม่ขาดสาย
ลมด้านนอกพัดโหดหื่น พัดจนสายฝนกระหน่ำลงบนหลังคาสังกะสี แรงขึ้นเป็นระลอก ระหว่างฟ้ากับดินทุกสรรพสิ่งเงียบงัน เหลือเพียงเสียงลมกับฝน
ประตูห้องตู้สินค้าเปิดอยู่ ลมฝนพัดเข้ามา นำพาความเย็นเยือกเล็กน้อยมาด้วย
ลู่เฉินเฉินไม่อยู่ในห้อง ไม่รู้วิ่งไปที่ไหน
จางเหวินซูหาวครั้งหนึ่ง ลุกขึ้นยืน รู้สึกเอวปวดหลังเมื่อย ถูตาพลางเดินไปใกล้ประตู ยกตามองออกไป สายฝนตกปรอย ๆ กระหน่ำลงมา พัดจนต้นไม้โค้ง หญ้าล้ม หลังคากระท่อมมีเสียงดังเป็นพิเศษ แต่กลับทำให้ใจเขาสงบ
ลมฝนแรงขนาดนี้ แม้แต่ซอมบี้ก็คงทำอะไรไม่ถูกใช่ไหม
ในความรู้สึกของเขา ม่านฝนกั้นระหว่างในกับนอกกำแพง นำพาความปลอดภัยมาให้
ไม่ว่าเรื่องจริงจะเป็นเช่นนั้นหรือไม่ แต่ในความรู้สึกโดยสัญชาตญาณของเขา มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ