กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 อาเยลาห์
ใบไม้ไหวเอนไปมาตามแรงลม
ทว่าในเมืองทะเลลึกกลับมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่สงบสุขเลย
“เป็นไม้กางเขนที่มาจากพวกมันจริงๆ ด้วย”
อ็อกโตปุสโบกมือเบาๆ ไม้กางเขนก็ร่วงหล่นลงบนมือของมัน พร้อมกับเปล่งประกายเจิดจรัสอย่างน่าอัศจรรย์
ในวินาทีนั้น ทุกคนต่างได้ยินเสียงคลื่นมหาสมุทรซัดสาดม้วนตัว รวมถึงเสียงน้ำขึ้นน้ำลงที่แว่วมาจากที่ไกลแสนไกล
มหาสมุทรจากยุคสมัยอันยาวนานที่ล่วงลับไปแล้วปรากฏขึ้นอีกครั้งในฉับพลัน ก่อนจะแห้งเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว
“พันธสัญญาเสร็จสมบูรณ์”
ลวดลายลึกลับปรากฏขึ้นบนร่างของมันและบนไม้กางเขน สะท้อนแสงสว่างไสวเข้าหากัน