กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 102 ลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
“เพียงแต่ว่า”
หลังจากลู่เสวียนเหอออกมาเห็นที่ราบกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา เขาก็รู้สึกเพียงว่าดินแดนใต้สมุทรของเขาหากต้องการจะสร้างให้สำเร็จคงต้องพยายามให้มากกว่านี้อีกหน่อย
พืชผลในแปลงเกษตรสุกงอมเต็มที่แล้ว ทุกคนเริ่มใช้เครื่องมือที่คล้ายเคียวเกี่ยวพวกมันลงมา
มัดรวมกันเป็นกำๆ แล้วนำไปเก็บไว้ในโกดังข้างสิ่งปลูกสร้างสำนักงานห้วงสมุทร
ภายในโกดังแน่นขนัดไปด้วยทรัพยากรมากมาย
หากโลกนี้ไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่มีสิ่งวิปลาส และไม่มีวันสิ้นโลก ที่นี่ก็นับได้ว่าเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง
เรียกได้ว่าเพียงแค่ยื่นมือออกไป แม้แต่คนที่เดินทางเพียงลำพังในป่ารกร้างก็ไม่มีทางอดตาย