กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 อยากร่ำรวย ต้องเริ่มจากการตัดไม้
ป่าดึกดำบรรพ์แห่งนี้เงียบสงัดอย่างยิ่ง แม้แต่อยู่ในห้องก็ยังไม่ได้ยินเสียงแมลงร้อง
ลู่เสวียนเหอไม่ได้รีบร้อนถือขวานออกไปตัดไม้ เพราะร่างกายของเขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ อีกทั้งยังตั้งใจจะทดลองว่า [พรแห่งห้วงสมุทร] ของตนเองนั้นเป็นพรสวรรค์แบบไหนกันแน่
“อยู่ในบ้านไม้ส่วนที่อยู่ใต้น้ำ รู้สึกว่าร่างกายสบายขึ้นมาก... คงไม่ใช่แค่คิดไปเองหรอกนะ”
เขาคลานออกมาจากบ้านไม้ ยืนอยู่บนแท่นที่ประกอบขึ้นจากเถาวัลย์และหิน จากนั้นจึงก้มตัวลงวักน้ำขึ้นมาล้างหน้า
ความรู้สึกสบายอย่างที่สุดแผ่ซ่านจากภายนอกเข้าสู่ภายใน
“เฮ้อ”
เขานึกอยากจะลงไปในน้ำ แต่สุดท้ายก็หักห้ามใจเอาไว้