กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ผลักประตูเข้าห้อง เจียงเฮ่าเฟิงก็วางกู้ชิงชิงลงบนเตียง
กู้ชิงชิงนั่งอยู่บนเตียง เงยหน้ามองเจียงเฮ่าเฟิง ส่วนเจียงเฮ่าเฟิงใช้แขนค้ำไหล่ของนาง ราวกับกั้นโลกใบหนึ่งไว้ให้นางเพียงผู้เดียว ทั้งสองต่างเงียบงัน ไม่รู้ว่าใครเป็นฝ่ายส่งผลต่อใคร ในดวงตาของทั้งคู่ล้วนเต็มไปด้วยความรู้สึก ทว่ากลับไม่มีผู้ใดเอ่ยออกมาได้แม้แต่คำเดียว หลังผ่านไปเนิ่นนาน เจียงเฮ่าเฟิงจ้องมองใบหน้าที่ค่อย ๆ แดงระเรื่อของกู้ชิงชิงตรง ๆ ก่อนเอ่ยปาก
“เช่นนั้นข้าจะไปแล้ว!” กู้ชิงชิงไม่อยากให้เจียงเฮ่าเฟิงจากไป นางยื่นมือออกมาแอบดูถูกตนเองอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าร่างกายกลับเอื้อมไปคว้าชายแขนเสื้อของเจียงเฮ่าเฟิงไว้โดยไม่รู้ตัว