ตอนที่ 30 กลับบ้าน

เดิมทีกู้ชิงชิงคิดจะรีบกลับบ้านทันที ทว่ากลับถูกลั่วหลินเหนียงลากออกไปนอกประตูเมือง นางจึงได้แต่เดินโซเซตามอยู่ด้านหลัง

เมื่อมองแผ่นหลังสูงใหญ่ของลั่วหลินเหนียงแล้ว กู้ชิงชิงก็คิดว่า หากมีคราวหน้า นางจะต้องบอกลั่วหลินเหนียงให้ได้ว่าอย่าลากนางเช่นนี้อีก มันช่างทรมานยิ่งนัก

ทั้งสองเดินไปอย่างกระอักกระอ่วนเช่นนั้น จนกระทั่งผ่านร้านหนังสือแห่งหนึ่ง กู้ชิงชิงจึงดึงลั่วหลินเหนียงให้หยุด

นางมิได้เอ่ยวาจา เพียงยืนมองร้านหนังสือแห่งนี้ ซึ่งมีชื่อเรียกตรงตัวว่าร้านหนังสือ

ร้านแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางร้านสุราและภัตตาคารมากมาย ให้ความรู้สึกราวกับผู้ยิ่งใหญ่เร้นกายอยู่ในเมือง