ตอนที่ 20 พบแล้ว

“ท่านแม่...” เจียงเฮ่าฝงคิดจะอธิบาย ทว่าหวังซื่อกลับไม่เปิดโอกาสให้เขา เอาแต่ด่าซ้ำไปซ้ำมาว่าเป็นตัวกาลกิณีไม่ต่างจากไม้กวาด อกตัญญู แยกบ้าน แล้วก็ไสหัวออกไป

ถ้อยคำเหล่านั้นแม้มองไม่เห็น แต่ทุกคำทุกประโยคราวกับคมมีดที่ทิ่มแทงลงกลางใจของเจียงเฮ่าฝง

“ท่านแม่” เจียงเฮ่าฝงตะโกนออกมาคำหนึ่ง ทำเอาหวังซื่อซึ่งกำลังด่าทออย่างเต็มที่ถึงกับชะงักงัน

เมื่อเห็นหวังซื่อไร้คำพูด เจียงเฮ่าฝงจึงกล่าวด้วยสีหน้ามืดหม่นว่า “ท่านแม่ ข้ารู้ดีว่าท่านไม่ชอบข้ามาตั้งแต่เล็ก บัดนี้ข้าจะไม่เกาะติดท่านอีกแล้ว เพียงครั้งนี้ข้าจะนำของของมารดารองกับของของข้าไป จากนั้นข้าจะไม่มาที่นี่อีก ต่อแต่นี้ท่านเดินทางของท่านไป ส่วนข้ากับมารดารองต่อให้หิวตายก็จะไม่มารบกวนท่าน วางใจเถิด”