กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อเจียงเฮ่าฝงตื่นขึ้นมา รอบกายก็ไร้ร่างข้าน้อยของเขาเมื่อวานแล้ว ราวกับทุกสิ่งเป็นเพียงความฝัน เจียงเฮ่าฝงหวาดกลัวว่าหากตื่นจากฝัน วันนี้เขาจะเหลือเพียงลำพังอีกครั้ง ต้องทนรับความทุกข์ทรมานจากตระกูลเจียง
หากเป็นวันวาน เขาย่อมสามารถอดทนได้ ทว่าคนที่เคยชินกับความอ่อนโยนแล้ว จะเผชิญหน้ากับฝูงเดียรัจฉานโดยไร้สีหน้าได้อย่างไร?
เจียงเฮ่าฝงรีบสวมเสื้อผ้า ลุกขึ้นจากเตียง สวมรองเท้าแล้วออกจากห้องไปทันที
เสียงจากห้องครัวดึงดูดความสนใจของเขา เจียงเฮ่าฝงค่อย ๆ เดินไปยังห้องครัว เมื่อผลักประตูเปิด ภาพเบื้องหน้ากลับทำให้ดวงตาของเขารื้นน้ำ
ภาพเช่นนี้เขาเคยพบเห็นในความฝันมาแล้วหลายครั้ง ทว่าเมื่อได้เห็นกับตาจริง ๆ เขากลับไม่กล้าเชื่อว่ามันเป็นความจริง