เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 198 คราวหน้าเธอก็ช่วยฉันบ้าง
ก็อย่างที่เขาว่ากันว่า เมื่อได้รับน้ำใจก็ควรตอบแทนน้ำใจ!
เธอไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว มากินข้าวด้วยกันทั้งทีจะปล่อยให้อีกฝ่ายคอยดูแลอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไง
ได้ยินอย่างนั้นเว่ยฝานก็ยิ้มออกมาจากใจ แต่ยังบอกว่า “ไม่ต้องรีบหรอก เธอค่อย ๆ กิน”
ผ่านไปพักหนึ่ง เมื่อหยวนเก๋อเก๋อป้อนจนท้องอิ่มแล้ว ทั้งสองก็สลับบทบาทกัน
กลายเป็นหยวนเก๋อเก๋อที่คอยย่างเนื้อ ส่วนเว่ยฝานเป็นคนกิน
พอปากว่าง หญิงสาวก็ถามด้วยความอยากรู้ “จริงสิ ก่อนหน้านี้ไม่เคยถามนายเลย นายกับถังเฉินรู้จักกันได้ยังไง ทำไมถึงเรียกเขาว่าพี่ล่ะ?”
เว่ยฝานกินไปพลางเล่าไปพลาง “เราสองคน… เป็นเพื่อนกันตอนมัธยมต้น ตอนนั้นฉันทั้งเตี้ยทั้งอ้วน อันธพาลประจำโรงเรียนเห็นว่าฉันรังแกง่ายก็เลยมาไถค่าคุ้มครอง