ตอนที่ 136 ฉันเต็มใจ

ตอนที่ 136 ฉันเต็มใจ

การทำงานตลอดช่วงบ่ายชวนให้เหนื่อยล้า เมื่อเห็นว่าถึงเวลาเลิกงานแล้ว ถังเฉินจึงเป็นฝ่ายก้าวออกจากห้องทำงานก่อนเป็นคนแรก

ทั้งยังบอกเว่ยฝานว่าหากไม่มีความจำเป็นจริง ๆ ก็อย่าอยู่แช่ในห้องทำงาน มีงานอะไรก็เอากลับไปทำที่บ้าน

นี่คือการทำตัวเป็นแบบอย่างในฐานะเจ้านาย

เขากังวลเป็นหลักว่าหากตนเองกับเว่ยฝานไม่ยอมกลับ คนอื่น ๆ อีกสองสามคนก็คงไม่กล้ากลับเช่นกัน

วัฒนธรรมองค์กรพรรค์นี้เป็นแค่ขยะโดยแท้

เดิมทีเมื่อถึงเวลาเลิกงานก็ควรได้เลิกงาน ย่อมเป็นเรื่องที่ถูกต้องสมควรอยู่แล้ว ทว่าการแข่งขันในที่ทำงานกลับค่อย ๆ แปรเปลี่ยนมันจนกลายเป็นนิสัยอันเลวร้าย

แม้จะเป็นสิ่งที่ถูกต้องสมควร แต่ผู้คนจำนวนมากก็ยังต้องคอยดูสีหน้าเจ้านายอยู่ดี

ขนาดบางครั้งระดับหัวหน้าจะเอ่ยปากแล้วก็ยังไร้ประโยชน์ ไม่มีใครยอมเป็นคนแรกที่ก้าวเท้าเดินออกไปก่อน

ชาติก่อนถังเฉินก็เคยพานพบเรื่องพวกนี้ในชีวิตการทำงานมาแล้ว เขารู้สึกเอือมระอากับกฎลับในวงการเหล่านี้เต็มทน