ตอนที่ 110 มื้อสังสรรค์ของเพื่อนร่วมห้อง

ตอนที่ 110 มื้อสังสรรค์ของเพื่อนร่วมห้อง

สิบจิน!

ลี่ชิงอวี่ก้มหน้ามองกำไลข้อมือหนักสามสิบแปดกรัมบนข้อมือตนเองแวบหนึ่ง

รู้สึกราง ๆ ว่ามีตรงไหนไม่ชอบมาพากล ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาบอกว่านั่นคือกำไลข้อมือหรือ

ดีแต่พูดจาไร้สาระ ใครจะไปสวมกำไลข้อมือหนักสิบจินไหวกัน!

หันไปมองกระต่ายในอ้อมแขน ยื่นมือตบหัวกระต่ายไปทีหนึ่ง

คนเลว ยังคิดจะให้ฉันจูบนายอีก ฝันไปเถอะ!

ในใจคิดเช่นนี้ ทว่าหญิงสาวกลับนึกถึงความรู้สึกตอนที่ถังเฉินจูบหน้าผากตนเองเมื่อคืนวานขึ้นมาอย่างกะทันหัน

จึงประทับรอยจูบอันอ่อนโยนลงบนหัวของเจ้ากระต่ายโง่ในใจตนเองอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ความจริงแล้ว...ฉันคิดถึงนายนะ