กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 104 ทำไมเขาถึงชอบมองฉันเป็นเด็กอยู่เรื่อยเลยนะ!
ทั้งสองคนหยิบกระเป๋านักเรียนแล้วลงจากรถ จากนั้นก็ยกกระเป๋าเดินทางของพวกเขาลงมาจากด้านข้างรถโดยสาร
ลี่ชิงอวี่คิดจะยกเอง เว่ยฝานก็เข้ามาช่วย “พี่สะใภ้ ผมช่วยเอง”
หญิงสาวขยับเปิดทางให้เว่ยฝาน ถังเฉินส่งกระเป๋าเดินทางของตัวเองให้เว่ยฝาน แล้วตัวเองก็เข้าไปยกเอากระเป๋าเดินทางของลี่ชิงอวี่ที่วางอยู่ด้านในออกมา
“ไม่ใช่บอกให้นายรอพวกเราที่ลานจอดรถหรอกเหรอ ทำไมมาอยู่ตรงนี้ได้ ไม่หนาวหรือไง”
“ฮิ ๆ ก็นี่ฉันคิดถึงนายมากไปหน่อยน่ะสิ”
ถังเฉินย่อมเข้าใจความคิดของเว่ยฝานดี หนึ่งเดือนก่อนสิ้นปีทำให้อีกฝ่ายได้ลิ้มรสความหอมหวานแล้ว ตอนนี้จึงรีบร้อนอยากหาเงินเป็นธรรมดา
เหลือบดูเวลา ก็ถึงช่วงเที่ยงวันพอดี ตนเองกับน้องสาวชิงอวี่ก็สมควรได้เวลากินข้าวแล้ว
“ได้สิ งั้นเห็นแก่นายที่อุตส่าห์มารับฉัน จะเลี้ยงข้าวนายสักมื้อแล้วกัน”
“ฮิ ๆ งั้นนายขาดทุนยับแน่” เว่ยฝานพูดพลางหัวเราะ