เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 101 ชมโคมไฟเทศกาลในคืนวันเพ็ญเดือนอ้าย
เรื่องนี้ถังเฉินเคยคิดมาก่อนแล้ว เพียงแต่ยังคิดหาวิธีที่ดีเป็นพิเศษไม่ออกมาตลอด
เขาคิดว่างานในอำเภอมีไม่มากเท่าไร หากไม่ไหวจริง ๆ ก็ค่อยให้ตนเองกับเว่ยฝานหาเวลาปลีกตัวกลับมา
การเอ่ยปากถามเหออิ่งก็เป็นเพียงการลองหยั่งเชิงดูเท่านั้น
อีกอย่าง การดึงตัวพนักงานของบ้านเว่ยฝาน ก็คงไม่ถือว่าไร้คุณธรรมหรอกมั้ง!
ถือเสียว่าน้ำดีไม่ไหลรดนาผู้อื่น เว่ยฝานก็น่าจะต้องเห็นพ้องด้วยอย่างแน่นอน
ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือ เหออิ่งกลับตอบตกลงทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด “ตกลง ฉันรับปากคุณ แต่ว่า... ตอนนี้ทำได้แค่ช่วงเวลาว่างเท่านั้นนะ”
สาเหตุที่เหออิ่งตัดสินใจเด็ดขาดเช่นนี้ เหตุผลหนึ่งเป็นเพราะถังเฉินกับเว่ยฝานทั้งสองคนเคยช่วยเหลือน้องสาวไว้ ตนเองต้องการตอบแทนบุญคุณ จึงสมควรต้องยื่นมือเข้าช่วยอยู่แล้ว
ที่สำคัญยิ่งกว่าคือเธอมองเห็นความสามารถของถังเฉิน และรู้สึกจากใจจริงว่านี่น่าจะเป็นโอกาสทำเงินได้