เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 49 ภรรยาของตัวเอง แน่นอนว่าทำได้แค่ตามใจเท่านั้น
โตจนป่านนี้แล้วยังต้องให้คนอื่นมาป้อนข้าว ลี่ชิงอวี่รู้สึกอับอายจริง ๆ
เธออยากจะปฏิเสธการป้อนอาหาร เพื่อต่อต้านที่ถังเฉินเรียกตัวเองว่าเด็กดี
แต่ว่า...เนื้อมันเทศที่จ่ออยู่ริมฝีปากกลับเย้ายวนใจมากเกินไปจริง ๆ
ลี่ชิงอวี่ยังไม่ได้กินข้าวมาตลอดทั้งเช้า ความตั้งใจอันแน่วแน่แต่เดิมพังทลายลงในพริบตาที่ได้กลิ่นหอมหวานของมันเทศ
เมื่อมองสิ่งที่ป้อนมาถึงริมฝีปาก สุดท้ายก็อดใจไม่ไหว อ้าปากกินเข้าไป
ทั้งหมดนี้ต้องโทษที่มันเทศหัวนั้นเป็นเนื้อสีเหลือง ไม่อย่างนั้นตัวเองคงไม่อดใจไม่ไหวหรอก
มันเทศเผาที่ถังเฉินซื้อมาไม่ร้อนลวกปากแล้ว ทว่ายังคงอุ่น ๆ อยู่
ประกอบกับเนื้อสัมผัสนุ่มเหนียวและรสชาติหวานหอม ทำให้ดวงตาของหญิงสาวเป็นประกายขึ้นมา
ว้าว...มันเทศที่เขาซื้อมาอร่อยมากจริง ๆ!