เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 26 สวมบทพนักงานส่งอาหารแสนใส่ใจ
เว่ยฝานอ่านบทความที่ถังเฉินเขียน ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าเขียนได้ธรรมดามาก
จุดเด่นที่สุดของภัตตาคารบ้านตัวเองย่อมเป็นอาหารรสเลิศ ถังเฉินเขียนออกจะลวกไปหน่อย บรรยายจุดเด่นของอาหารออกมาไม่หมด
“พี่ ผมแก้หน่อยได้ไหม”
ถังเฉินพยักหน้า “ได้สิ!”
บทความบนบัญชีสาธารณะเดิมทีก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้เขาดูแลฝ่ายปฏิบัติการเพียงลำพังอยู่แล้ว มีคนช่วยแบ่งเบาย่อมดีที่สุด
เว่ยฝานเขียนขึ้นมาใหม่อีกบทความ สมัยเรียนเรียงความของเขาก็เขียนได้ดีกว่าถังเฉินอยู่แล้ว ความเร็วในการเขียนบทความจึงรวดเร็วมากเช่นกัน
ราวครึ่งชั่วโมง ก็เขียนบทความใหม่ออกมาได้หนึ่งชิ้น
ในนั้นไม่ขาดสำนวนทำนองว่า “อยากคุกเข่าให้หมูทอดผัดซอส” ทั้งบทความดูสละสลวยลื่นไหลและน่าสนใจยิ่งนัก
ถังเฉินอ่านรอบหนึ่ง รู้สึกว่าดีกว่าที่ตัวเองเขียนมากจริง ๆ จึงเลือกใช้ฉบับของเว่ยฝานทันที