ตอนที่ 11 สาวมาดนิ่งผู้ไม่อาจตั้งแง่ระแวง

ตอนที่ 11 สาวมาดนิ่งผู้ไม่อาจตั้งแง่ระแวง

ลี่ชิงอวี่ก้มหน้ามองกระบี่ไม้ท้อที่แขวนอยู่ตรงหน้าอกตัวเอง นิ่งคิดไปไม่กี่วินาที คล้ายจะเข้าใจความหมายของถังเฉินแล้ว

จากนั้นจึงเงยหน้ามองเด็กหนุ่มตรงหน้า แล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา

เมื่อเห็นลี่ชิงอวี่ยิ้ม ถังเฉินก็พลอยยิ้มตามไปด้วย

แม้จะเป็นเพียงรอยยิ้มบาง ๆ ทว่าตลอดทั้งวันนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ถังเฉินได้เห็นเธอยิ้มให้ตน

ลี่ชิงอวี่งดงามมากจริง ๆ ยามไม่ยิ้มก็งดงามอยู่แล้ว ยามแย้มยิ้มกลับยิ่งดูงดงามขึ้นไปอีก

หญิงสาวมองถังเฉิน ในหัวอดไม่ได้ที่จะผุดภาพเด็กชายตัวน้อยในวันวานที่เคยพาเธอวิ่งเล่นอย่างบ้าคลั่ง

เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ยื่นมือไปด้านหลังลำคอ ดึงผมยาวออกจากเชือกแดง จากนั้นจึงสอดกระบี่ไม้ท้อเข้าไปไว้ด้านในชุดนอน ให้มันคอยปกป้องคุ้มครองตน

บันทึกล้างแค้นเจ้าสำนักเหมยที่กำลังฉายอยู่บนโทรทัศน์นั้นยังคงสนุกมากจริง ๆ

ถังเฉินเร่งเสียงโทรทัศน์ขึ้นอีกหน่อย