ตอนที่ 3 น้องสาวชิงอวี่ ผมคือพี่เฉิน ยังจำผมได้ไหม

ตอนที่ 3 น้องสาวชิงอวี่ ผมคือพี่เฉิน ยังจำผมได้ไหม

ในสถานีขนส่งเมืองซงหลินมีคนหนุ่มสาววัยยี่สิบต้น ๆ อยู่ไม่น้อย แม้สีหน้าท่าทางของแต่ละคนจะแฝงความเหนื่อยล้า แต่สีหน้ากลับดูผ่อนคลายอย่างยิ่ง

ถังเฉินดูออกว่าคนเหล่านั้นก็เหมือนกับตนเอง ล้วนเป็นผู้เข้าสอบที่มาเข้าร่วมการสอบ

มีบางคนหยิบเซียวซื่อเซียวปาออกมาแล้วโยนลงถังขยะอย่างแรง ทิ้งไว้ที่นี่ตลอดกาล ไม่คิดจะนำกลับบ้านอีก

จากนั้นก็เก็บหนังสือคณิตศาสตร์ขั้นสูงเล่มสีเขียวที่เผลอหยิบติดมาด้วยใส่กลับลงกระเป๋าเป้

เมื่อมองภาพเหตุการณ์นี้ ถังเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

นี่คงเป็นการระบายอารมณ์ของเหล่าสุนัขสอบเข้าบัณฑิตศึกษาละมั้ง!

ก็แค่กล้าทิ้งของที่ไร้ประโยชน์เท่านั้น

ขณะรอรถ ท้องของถังเฉินก็ส่งเสียงร้องโครกครากขึ้นมา

ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ากินข้าวครั้งล่าสุดเมื่อเที่ยงวานนี้ ยี่สิบสี่ชั่วโมงเต็ม ๆ ที่ไม่มีอะไรตกถึงท้อง มิน่าล่ะถึงได้หิวขนาดนี้