กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ขอคำชี้แนะ
โหยวซูหลางยืนอยู่หน้าประตูโดยมีแสงส่องย้อนเข้ามา ก่อนจะก้าวเข้ามาในห้องที่อาบไล้ด้วยแสงอรุณอันเต็มเปี่ยม ความอ่อนโยนของเขาช่างเกินบรรยาย
โหยวซูหลางสวมเสื้อเชิ้ตลินินสีฟ้าอ่อนตัวนั้น กระดุมเม็ดบนสุดที่คอเสื้อปลดไว้อย่างไม่ใส่ใจ ขับให้ลำคอดูสะอาดตาและเรียวยาว กระดูกไหปลาร้าอันประณีตเผยให้เห็นราง ๆ
บนผิวขาวเนียนละเอียดนั้นมีรอยแดงจาง ๆ พาดอยู่ คล้ายกลีบดอกไม้สีชาดที่ปลิวลงมาอย่างแผ่วเบา ทั้งชวนให้คิดและซุกซ่อนอยู่