กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 คิดถึงมาทั้งวันแล้ว
จู่ ๆ ฝานเซียวก็วางตะเกียบ เงยหน้ามองโหยวซูหลางที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามนิ่ง ๆ แล้วเรียกเบา ๆ “ซูหลาง”
“หืม?”
โหยวซูหลางเงยหน้ามองเขา
“ฉันคิดมาทั้งวันแล้ว”
ฝานเซียวกดเสียงต่ำ แฝงความอดกลั้นอยู่เสี้ยวหนึ่ง ราวกับเก็บเรื่องในใจไว้ทั้งวัน ในที่สุดก็ทนไม่ไหว อยากบอกออกมา
ไม่รอให้โหยวซูหลางถาม เขาก็ลุกพรวด เดินอ้อมโต๊ะอาหารไม้เนื้อแข็งตรงไปหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
ปลายนิ้วเย็นนิด ๆ จับข้อมือโหยวซูหลางเบา ๆ ก่อนออกแรงเล็กน้อย ดึงเขาให้ลุกจากเก้าอี้