กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 ผูกผ้ากันเปื้อน
สายลมระหว่างทางกลับบ้านพัดพาไออุ่นหลงเหลือจากยามเย็นของกรุงเทพฯ มา อบอุ่นแต่ไม่ร้อนอบอ้าว ล่องผ่านแสงนีออนที่เรียงรายลดหลั่นริมถนน
ฝานเซียวกับโหยวซูหลางเดินเคียงกันบนทางกลับบ้าน ยังคงรักษาระยะห่างสบาย ๆ เหมือนเมื่อเช้า ไม่เบียดชิด ไม่ห่างเหิน ใกล้กันอย่างพอดี
ไม่รู้ว่าฝานเซียวเอามือออกจากกระเป๋ากางเกงตั้งแต่เมื่อไร ปลายนิ้วเย็นนิด ๆ ปล่อยห้อยข้างตัว ทุกครั้งที่ก้าวเดินเคียงกันช้า ๆ หลังมือของเขาจะเฉียดหลังมืออุ่น ๆ ของโหยวซูหลางอย่างดูเหมือนไม่ตั้งใจ