กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ข่มกลั้นความรู้สึก
โหยวซูหลางขานรับแล้วหันหลัง เพิ่งเดินไปได้สองก้าว ร่างอันอ่อนโยนร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากอาคารเรียน
ฟ่านชิงหงสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดสะอ้าน มือถือแก้วน้ำ พอเห็นโหยวซูหลาง ดวงตาก็โค้งขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติพร้อมรอยยิ้มสนิทสนม “ซูหลาง อรุณสวัสดิ์”
จากนั้นสายตาเขาก็เลื่อนไปหยุดที่ฝานเซียวซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วพยักหน้าทักทายตามมารยาท
ฝานเซียวตอบรับเรียบ ๆ สีหน้าสงบนิ่งจนไม่อาจอ่านความรู้สึกได้แม้แต่น้อย