กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 โลกมนุษย์สว่างไสว
ฝานเซียวยืนอยู่ในทางเดินอันว่างเปล่า ก้มมองข้อมือตัวเองนิ่ง
รอยฟันสีแดงสดเป็นวงเด่นชัด ขอบรอยแดงเรื่อ มีโลหิตซึมบางเบา ราวกับตราประทับเฉพาะตัวที่เพิ่งประทับลงไป
เขาใช้นิ้วแตะเบา ๆ ความเจ็บแปลบชัดเจนแล่นไปตามเส้นประสาท ร้อนผ่าวและจริงแท้
ไม่ใช่ความฝัน
รอยยิ้มกว้างผลิบานบนใบหน้า เขากลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่อยู่ เสียงหัวเราะใสกังวานดังไปตามทางเดินจนไฟควบคุมด้วยเสียงติดขึ้น
แสงไฟขาวซีดส่องให้เห็นมุมปากที่ยิ้มจนหุบไม่ลง ความยินดีอันท่วมท้นและความอบอุ่นร้อนผ่าวในใจเขาไม่อาจซ่อนเร้น