กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 วันนี้ไม่เหมือนวันอื่น
ยามเช้าตรู่ นอกหน้าต่างไร้เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คำรามบาดหู นาฬิกาปลุกข้างเตียงยังไม่ดัง มีเพียงเสียงหัวใจของฝานเซียวที่กระแทกอยู่ในอก ทั้งหนักอึ้งและถี่รัว แต่ละจังหวะสั่นสะเทือนจนแก้วหูชาวาบ
ท้องฟ้ายังคลุมด้วยสีเทาอมครามหม่นมัว แสงริบหรี่ลอดผ่านรอยแยกของม่านเข้ามา เลือนรางสลัวคล้ายภาพถ่ายเก่าที่ยังไม่ผ่านการล้าง