กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ดึงรั้งกันไปมา
โหยวซูหลางพลันหันหน้าไปด้านข้าง สายตาจับจ้องไปยังฝานเซียวที่อยู่ตรงประตูอย่างแม่นยำ
คราวนี้เขาไม่ได้เอ่ยปาก เพียงโน้มตัวลงเล็กน้อย ขยับเข้าใกล้อีกครึ่งชุ่นอย่างแนบเนียน
ระยะห่างเพียงคืบหดสั้นลงฉับพลัน บรรยากาศสงบผ่อนคลายเมื่อครู่พลันพังทลาย
กลิ่นอายอบอุ่นเย็นสดชื่นปะปนกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของกุหลาบป่าแห้งบนกายเขา ค่อย ๆ แผ่กระจาย ปัดผ่านปลายจมูกของฝานเซียว แล้วพันเกี่ยวอยู่ระหว่างคนทั้งสอง
คิ้วตาอยู่ใกล้เพียงเอื้อม เห็นได้ชัดทั้งแนวขนตาและความอ่อนโยนในดวงตา บรรยากาศคลุมเครือในอากาศก่อตัวอย่างบ้าคลั่งและแผ่ขยายอย่างไร้การควบคุม