กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 เดินซูเปอร์มาร์เก็ต
ทั้งสองเดินช้ากว่าปกติเกือบหนึ่งในสาม ไม่มีใครจงใจถ่วงฝีเท้า หากเป็นความเข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก
ไม่มีใครคิดจะเร่งฝีเท้าหรือ ให้อีกฝ่ายรีบเดิน ราวกับต่างทะนุถนอมช่วงเวลาที่ได้เดินเคียงกัน เหมือนประคองชาร้อนรสกลมกล่อมไว้ในมือ ไม่อยากดื่มรวดเดียวจนหมด แต่อยากค่อย ๆ ละเลียดรสชาติ
“วันนี้มีเรียนเยอะไหม” โหยวซูหลางเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา น้ำเสียงเรียบเรื่อยอ่อนโยน