กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอยิ้มจนตาหยีตอบกลับมาว่า “อาหนิง สองสามวันนี้ฉันปิดด่านอยู่ เพิ่งออกจากด่านเอง เธอไม่สังเกตบ้างหรือว่าฉันมีอะไรต่างไปจากเดิม?”
จวินหนิงยื่นมือไปบีบแขนเธอ ถามด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ “ต้าฮวง เธอควบแน่นกายเนื้อได้แล้วหรือ?”
ต้าฮวงยิ้มพลางพยักหน้า “อือ ๆ ฉันเลื่อนระดับอีกแล้ว คราวนี้ในที่สุดก็ควบแน่นกายเนื้อออกมาได้แล้ว ต่อไปฉันก็ออกไปเที่ยวข้างนอกมิติเป็นเพื่อนเธอได้ด้วย”
จวินหนิงรู้สึกว่านี่มันเหมือนตอนง่วงนอนแล้วมีคนยื่นหมอนมาให้ถึงมือจริง ๆ
เธอยิ้มอย่างมีเลศนัยมองต้าฮวง “งั้นก็ดีเลย สหายต้าฮวงที่รักของฉัน ตรงนี้ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ต้องการให้เธอช่วยด่วน ๆ พอดีเลย”