กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เป่าจื่อก็พยักหน้าเห็นด้วย “พูดง่าย ๆ ชีวิตพวกเราในวันนี้ ล้วนเป็นพี่สาวคนโตคนนี้ที่ช่วยไว้”
ทุกคนก็พยักหน้าตามกันไปหมด
อี้เหว่ยตงที่ปกติชอบถามคำถามก็เริ่มถามขึ้นอีกครั้ง “พี่เหลย เมื่อกี้พวกนั้นเป็นอะไรไป ทำไมจู่ ๆ ก็หันไปคุกเข่าต่อพี่สาวคนโตคนนั้น แล้วยังโขกหัวอีก ถึงขั้นตัดห้านิ้วตัวเองทิ้ง แม่เจ้า เมื่อกี้เห็นแล้วผมตกใจจนหัวสมองว่างไปเลย!”
เฟิงเสี่ยวเหล่ยก็พยักหน้าถี่ ๆ ตาม “ผมก็เหมือนกัน กลัวจนไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว”