กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอทุกคนเดินเข้าไป ก็เห็นโต๊ะกลมใหญ่ตัวที่พวกเขากินข้าวกันครั้งก่อนเต็มไปด้วยจานอาหารเรียงราย บนจานยังมีจานครอบทับไว้อีกชั้น มองไม่ออกว่าจวินหนิงทำอะไรบ้าง
แต่ภายในห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกับข้าวกับเนื้อที่ชวนน้ำลายสอ
“ว้าว หอมจังเลย!”
“อาหนิง ทำอะไรบ้างน่ะ แค่ได้กลิ่นก็แทบน้ำลายไหลแล้ว”
พอเซียวเยี่ยนหรูกับหลัวต้าลี่ได้กลิ่นนี้ก็รู้ทันที กับข้าวที่อาหนิงทำวันนี้ต้องอร่อยเหมือนครั้งก่อนแน่นอน
พอคิดถึงอาหารอร่อยเลิศรสที่ได้กินครั้งก่อน พวกเยาวชนปัญญาชนก็อดกลืนน้ำลายไม่ไหว