กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ว้าว มีความหวานจริง ๆ ด้วย พี่สาวอาหนิง เธอใจดีจริง ๆ!”
“พี่สาวอาหนิงดีที่สุดเลย!”
“พี่สาวอาหนิง ฉันชอบเธอที่สุดเลย!”
“พี่สาวอาหนิง ฉันก็ชอบเธอที่สุด ๆ ๆ เลย!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ…”
จวินหนิงมองฝูงเด็กไร้เดียงสาและร่าเริงกลุ่มนี้ แค่ได้กินลูกอมคนละเม็ด ทุกคนก็ปากหวานกันเหลือเกิน เอาแต่พูดคำหวานใส่เธอไม่หยุด ทำให้เธอหัวเราะอย่างมีความสุขไปด้วย
เธอแบ่งลูกอมนมกระต่ายขาวในมือให้เด็ก ๆ ทีละคน
พอเด็กเหล่านี้ได้รับลูกอมแล้ว ต่างก็พูดกับเธออย่างว่านอนสอนง่ายว่า “ขอบคุณพี่สาวอาหนิง”
นี่ก็เป็นสิ่งที่เจ้าของร่างเดิมสอนพวกเขา ไม่ว่าใครให้ของกับพวกเขา พอรับของแล้วก็ต้องกล่าวขอบคุณคนนั้น นี่คือมารยาท